Κατηγορία: Uncategorized

Το blog του Γιώργου Γούσια

1986 – “ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ” ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Εκδρομή στη γειτονική χώρα πριν 37 χρόνια Πλησίαζαν Χριστούγεννα του 1986 και πέρασαν από τότε 37 χρόνια. Κάπου πήρε το μάτι μας ότι είχαν “ανοίξει” τα σύνορα με την Αλβανία και ότι ένα γραφείο ταξιδίων στα Γιάννενα οργάνωνε τα Χριστούγεννα μια εκδρομή στη γειτονική χώρα. Έτσι κι αλλιώς τις μέρες των Χριστουγέννων θα τις περνούσαμε…
Read more

ΤΗΣ ΚΟΚΚΩΝΑΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ Δεν ήταν δρόμος πιο περαστικός απ’  αυτόν σ’ ολόκληρο το χωριό. Αδύνατο μην τον περάσει κανείς όταν ήταν ν’ ανέβει στην απάνω γειτονιά η να κατέβει στην κάτω. Ήταν όλος καλντερίμι κι όλο ανηφόρα, αρχίζοντας από κάτω από της Σαματρίψαινας το σπίτι, ως απάνω στην εκκλησιά της Παναγίας της Σαλο­νικιάς χίλια βήματα· κάθε…
Read more

Ελ Ντάμπα: Όμηροι, χαρταετοί και γαλανόλευκες!

Τον Δημήτρη Χριστοδούλου τον ήξερα ως ποιητή και στιχουργό, στίχους του οποίου μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης –και άλλοι συνθέτες- και έγιναν πασίγνωστα τραγούδια, όπως Ο Καημός, Βράχο βράχο τον καημό μου, Γωνιά γωνιά, Κουράστηκα να σε κρατώ κλπ. Είχα διαβάσει βεβαίως ότι έγραψε και πεζογραφήματα, αλλά δεν έπεσε στα χέρια μου κανένα βιβλίο του. Στη…
Read more

“…γέμισαν δαχτυλιές τα πλακάκια…”

Σήμερα 19 Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Τουαλέτας και είναι ίσως  λίγο περίεργο που υπάρχει ημέρα αφιερωμένη στην τουαλέτα, ή αλλιώς αποχωρητήριο, ή απόπατος, ή χαλές, ή καμπινές,  ή απλώς “το μέρος”,  αλλά με όποιο όνομα και να είναι γνωστός αυτός ο χώρος είναι ένας χώρος σημαντικός για τη δημόσια υγεία.  Δεν θυμάμαι να έχω…
Read more

Βασίλειος Χρ. Κακαράντζας: Ένας “άγνωστος” ήρωας

Το όνομα Βασίλειος  Χρ. Κακαράντζας είναι σχεδόν άγνωστο στον νεώτερο κόσμο της Δρακότρυπας Καρδίτσας, του τόπου όπου γεννήθηκε το 1912. Άτυχος, πραγματικά από κούνια, δεν γνώρισε πατέρα, αφού σκοτώθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους. Λίγα χρόνια αργότερα η μάνα του ξαναπαντρεύτηκε τον Αθανάσιο Χαρίση (γνωστός ως Βεργής)  και απέκτησε άλλα τρία αδέρφια. Δεν είναι γνωστή η ζωή…
Read more

Ένα ορφανό στον τάφο της μητέρας του

Εάν βρισκόμουνα στη Σερβία, φαντάζομαι θα διάβαζα στις 11 Φεβρουαρίου στο τοπικό “Σαν σήμερα” ότι ήταν η επέτειος  του θανάτου του Uroš Predić (1857-1953). Το όνομά του δεν θα μου έλεγε τίποτα, μα αν έβλεπα ότι είναι ο δημιουργός του πίνακα “Ένα ορφανό στον τάφο της μητέρας του” θα ένιωθα μεγάλη ικανοποίηση, γιατί επί τέλους…
Read more